Jak dawniej wyglądała praca prawników?
W czasach późnego średniowiecza i później, działalność prawników praktycznie w niczym nie przypominała obecnej pracy adwokatów i radców prawnych.
Skąd wogóle wiemy, jak to wyglądało? Otóż głównie ze źródeł takich, jak kroniki (np. słynnego Jana Długosza z 1016 r.), z treści niektórych dokumentów, które przetrwały w archiwach oraz z treści korespondencji (czasem prywatnej zebranej i pieczołowicie przechowywanej w archiwach). Oczywiście całe mnóstwo archiwalnej dokumentów nie przetrwało do naszych czasów, gdyż zostały bezpowrotnie zniszczone w trakcie wojen, pożarów lub powodzi.
Dawniej wiele z czynności nie było stricte czynnościami prawniczymi. Nie nazywano ich tak, zaś prawników nie tytułowano, ani prawnikami, ani adwokatami, czy radcami prawnymi. Byli to bowiem często arystokraci lub politycy, albo nadworni pisarze, poeci, kronikarze, uczeni, prokuratorzy, czasem nawet malarze lub osoby pełniące różne ważne funkcje lub zasiadające w ważnych instytucjach.
Wiele cennych informacji oraz życiorysów dawnych prawników można znaleźć tutaj>>
Tak więc często osoby z racji swojej rangi, sprawowanej funkcji na dworach królewskich lub papieskich, albo z racji wybitnej wiedzy i zasług, pełniły po prostu dodatkowe obowiązki. Mogło odbywać się to z konieczności np. o dobro ojczyzny lub w obronie jakiejś ważnej sprawy albo osoby. Należy zauważyć, że w tamtych czasach prawo nie było tak rozbudowane, jak ma to miejsce obecnie. Nie obejmowało swoim zasięgiem takich obszarów, jak obecnie. Procedury nie były tak przemyślane i tak dopracowane, jak obecnie. Dawne regulacje były bardziej prymitywne i miały czasem szczątkowy lub bardzo pobieżny charakter. Nawet dawny język i stosowane określenia bardzo ograniczały zakres stosowania prawa. Obecnie nawet zwykłe umowy już na wstępie zawierają definicje pojęć w nich stosowanych, by nie było wątpliwości, o czym dane regulacje stanowią.
Obecnie można mówić raczej o przeroście i nadmiarze tworzonego prawa. Nowe regulacje są wręcz wtłaczane do systemów prawnych, albo powielane. Na dobrych regulacjach chcą się wzorować inni. Mówi się też o przeroście administracji. Dawniej stanowczo tak nie było. Brak regulacji należało czymś zastąpić, coś stworzyć na poczekaniu, czymś się posiłkować, interpretować stan faktyczny i prawny, a być może nawet także czasem improwizować. A do tego niezbędne były: silna osobowość, szacunek, wszechstronność, szeroki zakres wiedzy i umiejętności. Nawet, gdy czynności wykonywane były na czyjeś polecenie lub z rozkazu, to konieczne było wówczas silne poczucie powołania i wykonywanej misji.
